تبلیغات
ادبیات فرانسه - آناتول فرانس (قسمت دوم)
تاریخ : جمعه 27 آبان 1390 | 02:53 ق.ظ | نویسنده :
آناتول فرانس در 1896 به عضویت آکادمی فرانسه در آمد
و طی سالهای 1897 تا1901،
رمان «تاریخ معاصر» L’Histoire contemporaine) ) را در چهار جلد منتشر ساخت
و با لحنی تلخ، از جامعه عصر خود انتقاد کرد.
قهرمان کتاب، شخصیتی است که در جامعه قرن نوزدهم همان وضعی را دارد
که «آبه کوانیار» در آغاز قرن هیجدهم داشته است.
این کتاب از نظر عامه مردم، شاهکار آناتول فرانس به شمار می رود.
مجموعه داستان «کرنکبیل» (Crainquebille) (1903)، متعلق به دوره‌ای است که
تحولی آشکار در هنر نویسندگی آناتول فرانس پدید آمده است؛
به این معنا كه او دست از بی‌ایمانی و شکاکیت مذهبی كشیده
و به راهنمایی در نظام اجتماعی و عدالت و قوانین انسانی روی آورده است.
«کرنکبیل»، قهرمان داستان، فروشنده دوره‌گردی است که
به اتهام دشنام دادن به مأمور انتظامی به زندان می‌افتد
و پس از رهایی از زندان، مورد تحقیر مشتریان قرار می‌گیرد
و همه آنان را از دست می‌دهد و به فقر و گرسنگی دچار می‌شود
و بار دوم که از روی عمد به مأمور دیگری دشنام می‌دهد تا به زندان بیفتد
و از مسکن و غذای رایگان برخوردار گردد،
نیروهای انتظامی او را سرزنش می‌كنند.
این داستان به سبب هجو نیشدار و مستقیم
بر ضد دستگاه عدالت، موفقیت بسیار یافت و نمایشنامه‌ای از آن ساخته شد
که اولین بار در سال 1903 به روی صحنه رفت.
«جزیره پنگوئن‌ها» ((L’lle des Pingouins (1908)،
چشم‌انداز استعاری و زننده‌ای از تاریخ فرانسه است.
آناتول فرانس به تقلید از افسانه‌های قدیم بروتانی،
داستان عجیب «کشیش سن مائل» (Saint Mael) را نقل می‌کند که
برای هدایت کافران با وسیله‌ای ابتدایی از آبهای اقیانوس می‌گذرد
و هر چند وقت یكبار، به جزیره‌ای پا می‌نهد
و پس از هدایت ساکنان آن، به جزیره دیگر می رود.
تا اینكه به جزیره پنگوئن‌ها می‌ رسد
و مرغان زیبای جزیره را که دسته دسته گرد هم آمده بودند،
به جای مردمی باوقار و کوتاه قد و ساده در نظر می‌گیرد
و به ارشاد آنها می‌پردازد و انجیل را به آنان می آموزد.
بدین ترتیب، «قوم پنگوئن» به وجود می‌آید که استعاره‌ای از مبدأ تاریخ فرانسه است.
آناتول فرانس، تاریخ این قوم را بتدریج پیش می‌برد
و آن را به جامعه سرمایه‌داری، انقلاب اشتراکی، جدال مسلح،
تمدنهای جدید و خطاهایی که عالم بشریت تا ابد به ارتکاب آن محکوم است،می‌کشاند.
تحقیق شیطنت‌آمیز تاریخی، سبک پرشور و طبع شوخ نویسنده،
از این اثر پرده نقاشی دلپذیری ساخته است که در عین حال،
اندیشه‌های تازه انقلابی آناتول فرانس
و آمادگی او را برای پذیرفتن انقلاب کمونیستی در 1917 آشكار می‌سازد.
رمان «خدایان تشنه‌اند» (Les Dieux ont soif) (1912)،
از معروفترین آثار آناتول فرانس به شمار می‌رود.
تار و پود این اثر از انقلاب فرانسه ساخته شده است که
آناتول فرانس به خوبی آن را شناخته، از دید خاص خود به آن نگریسته
و برخی از نظریه‌های خود را درباره تاریخ و وضع بشر در آن گنجانده است.
این كتاب به دلیل مهارت آناتول فرانس در ساخت صحنه‌ها
و دقت در عمق رویدادها و نفوذ به طرز فکر عصر حاضر،
توجه به انعکاس اندیشه‌ها و حوادث و آداب و رسوم و محیط اجتماعی
و همچنین نثر شیوای خود، پیروزی‌ شگفت‌انگیزی به دست آورد.
از دیگر آثار مهم این دوره، «عصیان فرشتگان» (La Revolte des Anges) (1914) است؛
کتابی اساطیری که آناتول فرانس در آن،
بار دیگر به طور گسترده، نظر خود را درباره مذهب، زندگی، عقل و هوش ارائه داده است.
جهت گیری ضد کاتولیک آناتول فرانس در این اثر به بالاترین حد گستاخی رسیده است.
او هرگز تا این حد در حمله به مذهب کاتولیک،
شدت و خشونت نشان نداده و لحن تمسخرآمیز به کار نبرده است.
از آثار سیاسی و اجتماعی آناتول فرانس، می توان به موارد زیر اشاره نمود :
«بر سنگ سفید» ((Sur la Pierre blanche (1905)،
«نظریه‌های اجتماعی» (Opinions socials) (1902)،
«به سوی زمانهای بهتر» (Vers les temps meilleurs) (1909).
آناتول فرانس نویسنده‌ با هوشی بود كه با ذهنی قاطع،
ادراکی قوی و استعدادی عمیق در طنزگویی و از سوی دیگر،
با فرهنگی شگفت‌انگیز و قلبی حساس در برابر بی‌عدالتی‌ها،
فارغ از هرگونه جریان زیبائی‌شناسی عصر خود،
قالب خاصی از نثر و نظم زبان فرانسه را به وجود آورد
و درصدد حفظ قواعد انشا و دستور زبان و شیوه نگارش قرن هیجدهم بود.
آناتول فرانس، «سلطان نثر» خوانده شده است.
در نثر او هر کلمه همچون نگینی بر جای خود نشسته است.
هجوپردازی او در میان گرمی شاعرانه و عشق به زیبایی کلام،
لطف خاص می‌یابد و طنزها و انتقاد های او به دلیل محبت و دلسوزی برای عالم بشریت،
دلپذیر می‌گردد. آناتول فرانس در سال 1921 به دریافت جایزه ادبی نوبل نایل آمد.
نوشته شده توسط خطیری




طبقه بندی: زندگی نامۀ نویسندگان فرانسوی،
برچسب ها: آناتول فرانس، رمان «تاریخ معاصر»، L’Histoire contemporaine، از جامعه عصر خود انتقاد کرد، آبه کوانیار، جامعه قرن نوزدهم، مجموعه داستان «کرنکبیل» (Crainquebille) (1903، «کرنکبیل»، قهرمان داستان، به فقر و گرسنگی دچار می‌شود، به تقلید از افسانه‌های قدیم بروتانی، کشیش سن مائل، قوم پنگوئن، اندیشه‌های تازه انقلابی آناتول فرانس، رمان «خدایان تشنه‌اند» (Les Dieux ont soif) (1912)، دیگر آثار مهم این دوره، «عصیان فرشتگان» (La Revolte des Anges) (1914، جهت گیری ضد کاتولیک آناتول فرانس، آثار سیاسی و اجتماعی آناتول فرانس، «بر سنگ سفید» ((Sur la Pierre blanche (1905)، «نظریه‌های اجتماعی» (Opinions socials) (1902)، «به سوی زمانهای بهتر» (Vers les temps meilleurs) (1909)، «سلطان نثر»، در سال 1921 به دریافت جایزه ادبی نوبل نایل آمد، نوشته شده توسط خطیری،