تبلیغات
ادبیات فرانسه - تریستن کُربی یِر
تاریخ : دوشنبه 30 آبان 1390 | 12:00 ق.ظ | نویسنده :

   تریستن کُربی یِر* با نام اصلی ادوارد ژواشیم کُربی یِر  

   در ١٨ ژوئیه ١٨٤٥ در مورله فرانسه به دنیا آمد.

   او که نوجوانی خود را دور از خانواده اش

   در پانسیونی در سنت‌بریوک گذراند،

   از سن ١٤ سالگی درگیر روماتیسم عضلانی شد.

   این بیماری تا پایان عمر او را رها نکرد.

   دو سال بعد، به دلیل پیشرفت سریع بیماری‌اش،

   کُربی یِر مجبور به ترک تحصیل شد

   و سرانجام در سن ١٨ سالگی به بندر  روسکُف  سفر کرد

   و تا پایان عمر در روستایی نزدیک این بندر زندگی کرد.

   در سال ١٨٧٣ تنها مجموعه ی شعر کربی یر با نام  عشق‌های زرد *،

   توسط خود او منتشر شد که

   این مجموعه در زمان حیات او کاملا ناشناخته ماند.

   پس از مرگ او، ورلن در کتاب شاعران نفرین شده (١٨٨3)

   از کربی یر به عنوان شاعری پیشرو در شعر مدرن فرانسه یاد کرد

   و پس از آن مجموعه  عشق‌های زرد تازه نزد مردم شناخته شد.

   تریستن کربی یر، اعجوبه ای بود که

   در زمان حیاتش کشف ناشده باقی ماند.

   بازی‌های زبانی، ساختار شکنی‌ها و خلق فضاهای بکر و عجیب

   در اشعارش، خواننده را شگفت زده می‌کند.

   وی که سراسر زندگی‌اش را

   در فقر، بیماری و اندوه از عشق‌های نافرجام گذراند،

   شاعری نوگرا و شخصیتی مرموز و غیرقابل نفوذ بود.

   مردم دهکده‌ای که او در آن زندگی می‌کرد،

   او را به دلیل لاغری بیش از حد و رنگ پریده‌اش، "اَنکو"

   به معنای "شبح مرگ" می‌نامیدند .

   سرانجام در اول مارس ١٨٧٥،

   تریستن کربی یر که هنوز سی سال هم نداشت

   در حالیکه به شدت بیمار و تنها بود، در انزوا از دنیا رفت.

   پس از مرگ او نام تنها مجموعه شعرش (عشق های زرد)

   نام قدیمی‌ترین کتابخانه‌ی عمومی مورله شد.

   .................

   کوکوی ناقوس شوم

   آونگِ کهنه‌ای

   که فاخته را به ظلمت پراند 

   و قراول شب

   جغد

   با عبورِ دو شمعِ روشن

   که از حفره چشم‌هایش می گذشت


   گوش کن!

   صدای خاموشیِ جغدی سیاه را

   و جیغ پنهان بیشه در

   چرخ غلتان به فرغونِ مرگ

   در امتدادِ راه را


   گِردِ بام

   با پرواز شادمان‌اش

   زاغ می‌چرخد

   و زیر همین سقف

   ما بیدار کنار بستر این مرد

   که فردا خواهد مُرد

   فردا...

 

   Tristan  Corbière

   Nature morte

   Des coucous l'Angelus funèbre
   A fait sursauter, à ténèbre,
   Le coucou, pendule du vieux,

   Et le chat-huant, sentinelle,
   Dans sa carcasse à la chandelle
   Qui flamboie à travers ses yeux.

   - Ecoute se taire la chouette...
   - Un cri de bois : C'est la brouette
   De la Mort, le long du chemin ...

   Et, d'un vol joyeux, la corneille
   Fait le tour du toit où l'on veille
   Le défunt qui s'en va demain.

   برگردان: بنفشه فریس آبادی

   منبع: سایت جن و پری





طبقه بندی: زندگی نامۀ نویسندگان فرانسوی،
برچسب ها: تریستن کُربی یِر، ادوارد ژواشیم کُربی یِر، در پانسیونی در سنت‌بریوک، ١٤ سالگی درگیر روماتیسم عضلانی شد، مجبور به ترک تحصیل شد، عشق‌های زرد، شعر مدرن فرانسه، در زمان حیاتش کشف ناشده باقی ماند، شاعری نوگرا و شخصیتی مرموز و غیرقابل نفوذ بود، در انزوا از دنیا رفت، برگردان: بنفشه فریس آبادی، منبع: سایت جن و پری، کوکوی ناقوس شوم، که فاخته را به ظلمت پراند، و جیغ پنهان بیشه در چرخ غلتان به فرغونِ مرگ در امتدادِ راه را، فردا خواهد مُرد،